Ölüm haberini aldığım zaman

İnan ki felç oldum

Ayaklarım yeri tutmadı

Elimdeki kalemi kırdım

Kalem!

Şimdi ben en sevdiğim arkadaşım için ne yazarım                                                                                                                                                                      

Niye beni bu yola zorladın?

Heval Makbule

Acın beni okul yılarına götürdü

Senin efendiliğin

Zarifliğin

Yumuşak yürekliğin

Beni daha da çok üzdü

Göz yaşlarım göz kapaklarım da mayalandı

Onun için ağlamıyorum

Biliyorum şimdi cennetin bir köşesinde

Mışıl mışıl hurilerle uyuyorsun

Seni hepimiz çok seviyoruz

Ruhun  şad olsun

Allahın rahmeti üzerinde olsun

Okul Arkadaşın Muhammed Akbal

Paylaş